Drukuj

Nie posiada smaku, zapachu, barwy, nie jest drażniący i  sprawia wrażenie, że go nie ma. Jednak  to tylko pozory, gdyż w odpowiednim stężeniu potrafi uśpić a następnie zabić.  Mowa oczywiście o bardzo niebezpiecznym  gazie, z którym spotykamy się na co dzień, czyli tlenku węgla  potocznie nazywanym czadem.

Skąd się bierze czad i dlaczego jest tak niebezpieczny?

Tlenek węgla jest nieco lżejszy od powietrza, co powoduje, że łatwo się z nim miesza i w nim rozprzestrzenia.

Potencjalnymi źródłami czadu w pomieszczeniach mieszkalnych są: gazowe podgrzewacze wody, piece węgłowe, gazowe lub olejowe, kominki i kuchnie gazowe.

Powstaje w wyniku niepełnego spalania wielu paliw m.in.: drewna, oleju, gazu, benzyny, nafty, propanu, węgla, ropy spowodowanego brakiem odpowiedniej ilości tlenu, niezbędnej do zupełnego spalania.

Może to wynikać z braku dopływu świeżego (zewnętrznego) powietrza do urządzenia, w którym następuje spalanie albo z powodu zanieczyszczenia, zużycia lub złej regulacji palnika gazowego, a także przedwczesnego zamknięcia paleniska pieca lub kuchni, czy też zapchanego i nieszczelnego przewodu kominowego lub uszkodzonego połączenia między kominami i piecami.

Jest to szczególnie groźne w mieszkaniach, w których okna są szczelnie zamknięte lub uszczelnione na zimę. Mieszkanie doskonale szczelne „nie oddycha” brak dostępu tlenu może doprowadzić do tragedii. Czad powstaje także często podczas pożaru.

Niebezpieczeństwo zaczadzenia wynika z faktu, że tlenek węgla jest gazem niewyczuwalnym dla człowieka. Dostaje się do organizmu przez układ oddechowy, a następnie jest wchłaniany do krwioobiegu. W układzie oddechowym człowieka tlenek węgla wiąże się z hemoglobiną 210 razy szybciej niż tlen, blokując dopływ tlenu do organizmu. Stwarza to poważne zagrożenie dla zdrowia i życia człowieka. Uniemożliwia prawidłowe rozprowadzanie tlenu we krwi i powoduje uszkodzenia mózgu oraz innych narządów. Następstwem ostrego zatrucia może być nieodwracalne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, niewydolność wieńcowa i zawał albo nawet śmierć.

Jak należy zapobiegać zatruciu?

Przyczyny tragedii zawsze są takie same: zaniedbania, niewiedza, wadliwe instalacje oraz ignorowanie przepisów. Jak wspomniano powyżej podstawową przyczyną zatruć jest niepełne spalanie, do którego dochodzi np. gdy zbyt szczelnie są zamknięte okna, brak jest właściwej wentylacji. Powoduje to powstanie tlenku węgla i utrudnia jego odpływ. Tyle spalin wypłynie na zewnątrz, ile świeżego powietrza napłynie do pomieszczenia. Dlatego przede wszystkim musi być zapewniony  stały dopływ świeżego powietrza do paleniska (pieca gazowego, kuchenki gazowej, kuchni węglowej) oraz swobodny odpływ spalin.

Szczelnie pozamykane okna (czasami dodatkowo uszczelnione), pozaklejane kratki, brak otworów wentylacyjnych w drzwiach łazienkowych, jak również brak regularnych kontroli drożności przewodów wentylacyjnych i kominowych sprawiają, że w naszych mieszkaniach lub domach możemy nie być bezpieczni. W niewietrzonych mieszkaniach bardzo łatwo może dojść do tragedii.

Dlatego chcąc zapewnić bezpieczeństwo sobie i swoim bliskim należy:

Jakie są objawy zatrucia tlenkiem węgla?

Osłabienie i znużenie, które czuje zaczadzony oraz zaburzenia orientacji i zdolności oceny zagrożenia powodują, że jest on całkowicie bierny (nie ucieka z miejsca nagromadzenia trucizny), traci przytomność i – jeśli nikt nie przyjdzie mu z pomocą – umiera.

Jak pomóc przy zatruciu tlenkiem węgla?

Jeśli po wyniesieniu na świeże powietrze zaczadzony nie oddycha, należy niezwłocznie przystąpić do wykonania sztucznego oddychania i masażu serca.

Reasumując, spełniając cztery poniższe warunki bezpiecznego użytkowania urządzeń spalających gaz, możemy łatwo zapobiec powstawaniu tlenku węgla i jego przenikaniu do naszych mieszkań. Są to:

Przestrzegając powyższych zasad chronicie Państwo zdrowie i życie swoje oraz  swoich bliskich.